Kayleigh – naaste

Oprechte aanwezigheid is belangrijker dan de juiste woorden.

Mijn moeder kreeg de diagnose kanker. Wat mij in die tijd het meeste heeft geholpen, was oprechte en blijvende interesse in hoe het ging. Tegelijk was er ook ruimte voor andere gesprekken dan alleen over ziekte. Juist die afleiding deed goed.

Wat ik zelf belangrijk vind: wees concreet. Zeg niet alleen “laat maar weten als ik iets kan doen”. Dat is vaak te veel. Bied iets aan. Ga mee naar een afspraak. Breng een paar vers gekookte maaltijden. Of nodig iemand uit voor iets leuks, met oog voor wat wel en niet kan.

Als ik één ding mag meegeven aan iedereen die niet weet wat te zeggen:
oprechte aanwezigheid is belangrijker dan de juiste woorden.
Je mag best zeggen dat je het niet weet. Laat vooral zien dat je er bent.

Wanneer iemand in je omgeving kanker krijgt, verandert er veel. Ook voor jou. Mensen twijfelen wat ze moeten zeggen, zijn bang om iets verkeerds te doen of blijven weg omdat het ongemakkelijk voelt. Maar juist dan heeft iemand woorden, aandacht en aanwezigheid nodig.
Bij het Toon Hermans Huis zien we elke dag wat contact kan doen: hoe één zin al verschil maakt, hoe stilte soms pijn doet, en hoe kleine gebaren steun kunnen bieden in een periode die alles op zijn kop zet.

De verhalen die wij delen laten zien wat wél helpt: erkenning, aanwezigheid en eenvoud. Hier lees je eerlijke ervaringen en concrete handvatten van mensen die het zelf meemaakten én van naasten. Zodat je nooit meer met lege handen staat wanneer iemand vertelt dat hij of zij kanker heeft.